“Gods In The Mirror” tanrının içeride olduğunun keşfiyle bitiyordu. “My War Is Holy” bir adım daha atıyor: madem öyle, içeride verilen savaş kutsaldır.
“War” burada yirmi bir kez geçiyor, “holy” on beş kez. Plakta en çok kelimeye sahip metin bu.
Para için değil
İlk dizeler: “This ain’t a war for money, this ain’t a war for fame / This is a holy war burning inside my veins” — bu ne para ne şöhret için bir savaş; bu, damarlarımda yanan kutsal bir savaş.
Devamında: “I’m not fighting for heaven, I’m not fighting for hell / I’m fighting for the man that they tried to kill” — ne cennet ne cehennem için dövüşüyorum; öldürmeye çalıştıkları adam için dövüşüyorum.
Parçanın özü bu cümle. Bu savaş kimseyi fethetmek için değil. Birini kurtarmak için.
Diz çökmek, ama onların önünde değil
İkinci kıta: “They wanted me broken, quiet, on my knees / But something inside me got down on its knees to pray” — beni kırık, sessiz, dizlerimin üstünde istediler; ama içimde bir şey dua etmek için diz çöktü.
İki dizede iki kez aynı hareket, iki ayrı anlamla: bir kez aşağılanma, bir kez dua olarak.
Ama onlara değil: “Not to their gods, not to their rules, not to their cross / But to the fire that burns when you finally get lost” — ne tanrılarına ne kurallarına ne çarmıhlarına; sonunda kaybolduğunda yanan ateşe.
Konuşan ayna
Önceki parçadaki ayna burada geri dönüyor ve konuşuyor. Gece ona bütün günahlarımı itiraf ediyorum, o da artık dövüşebileceğimi söylüyor.
Devamında: “So I picked up my pain like a sword made of light” — ben de acımı ışıktan yapılmış bir kılıç gibi elime aldım.
Acı burada iyileştirilmesi gereken bir yara değil. Bir silah — hem de karanlıktan değil, ışıktan yapılmış bir silah.
Haçlı seferi
Köprü: “This is my crusade… this is my confession… / This is my salvation… in my own aggression…” — bu benim haçlı seferim ve itirafım; kendi saldırganlığımdaki kurtuluşum.
Nakarat: “I’m not asking for mercy… I’m taking control!” — merhamet dilemiyorum, kontrolü alıyorum. Son nakarat ise şunu ekliyor: “Let the heavens tremble, let the old gods fall…” — bırak gökler titresin, bırak eski tanrılar düşsün.
“My” kelimesi burada yirmi sekiz kez geçiyor — plakta en çok. Bu savaş tamamen birinin kendi savaşı; kimseden ödünç alınmış değil.
Parçayı Spotify, Apple Music ve YouTube Music’te dinleyebilirsin.
Bir sonraki yazıda “Echoes Of The Damned”den söz edeceğim — geri dönüp hesap soran terk edilmiş benliklerden.
Burada olduğun için teşekkürler.
Adam Smentoch
Dust Anthem projesinin yaratıcısı
