Digital Authenticity

[Zwrotka 1]
Jej oczy trzymają księżyc, w przypływie, którego nie umiem odczytać
Jej duch to rzeka, ciągnąca głębiej niż potrzeba
Gonię jej dziką istotę przez gwiazdy w jej duszy
Zgubiony w jej cyklach, gdzie mój rozum traci kontrolę
Jej głos jest wiatrem, szeptającym sekrety, których pragnę
W zasłonie jej tajemnicy jestem jej dobrowolnym niewolnikiem

[Przed refrenem]
Porusza się jak noc… z gracją, której nie umiem nazwać
W jej duchowym ogniu… płonę dokładnie tak samo

[Refren]
W zasłonie jej tajemnicy poddaję się całkowicie

[Zwrotka 2]
Jej śmiech to burza, jej milczenie to morze
Tańczy z cieniami, dzika i wolna
Próbuję trzymać się pewnie, ale jej energia kołysze
Moja logika rozplata się w jej mistycznych sposobach
Jej dotyk jest ziemią, jej spojrzenie jest niebem
W sercu jej siły nie pytam dlaczego

[Przed refrenem]
Porusza się jak noc… z gracją, której nie umiem nazwać
W jej duchowym ogniu… płonę dokładnie tak samo

[Refren]
W zasłonie jej tajemnicy poddaję się całkowicie

[Zwrotka 3]
Jej mądrość to ocean, jej namiętność to płomień
Tonę w jej istocie, szepcząc jej imię
Bogowie w jej krwi, gwiazdy w jej oddechu
Zgubiłem się w jej naturze, przyjmując swoją śmierć
Ego i rozumu, odrodzony w jej łaskawości
W zasłonie jej tajemnicy znajduję swoje miejsce

[Przed refrenem]
Porusza się jak noc… z gracją, której nie umiem nazwać
W jej duchowym ogniu… płonę dokładnie tak samo

[Refren]
W zasłonie jej tajemnicy poddaję się całkowicie

[Przejście]
Żadna mapa mnie nie poprowadzi… żadna logika nie ocali…
W jej duchowym oceanie… biorę każdą falę…
Jej tajemnica mnie woła… odpowiadam ogniem…
W sercu jej natury… znajduję swoje pragnienie…

[Refren końcowy]
W zasłonie jej tajemnicy poddaję się całkowicie

[Zakończenie]
Z zasłony jej tajemnicy… przez noc będę wędrował…
W głębi jej ducha… znalazłem swój dom…