“Shatter the Void” albümünün son parçası, öncekilerin hepsinden tek bir kelimeyle ayrılarak bitiyor. Tek değişiklik bu ve bütün bir finalin işini görüyor.
Gerisi sakin, çünkü artık savaşılacak bir şey yok.
Altı kez karanlıktan, bir kez ışıktan
Bu plaktaki çıkış bölümleri tek bir kalıba göre kurulu. “Through the dark I will roam”, “through the dark I will climb”, “through the dark I will soar”, “through the dark I will rise” — karanlığın içinden dolaşacağım, tırmanacağım, süzüleceğim, doğrulacağım.
Altı parça böyle bitiyor: üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı, yedinci ve sekizinci. İkincisinde gece hâli var: “through the night I will climb”.
Dokuzuncusu ise: “From the dark of my past, through the light I will rise” — geçmişimin karanlığından, ışığın içinden doğrulacağım. Tek kelime değişti ve bütün kalıp başka bir şey anlatıyor. Önceki yedi çıkışta karanlık, ya da gece, yoldu. Dokuzuncuda geride kalan şey.
Birinci parçanın istediği huzur
Plak bir ricayla başladı: “Through the storm, give me peace” — fırtınanın içinden, bana huzur ver. Biri sahip olmadığı bir şeyi istiyordu, üstelik kimden istediği hiç belli değildi.
Şöyle bitiyor: “With the peace in my soul, I’ve claimed my own skies” — ruhumdaki huzurla kendi göğümü aldım. “Aldım”, “bana verildi” değil.
İkisinin arasında kimsenin yardım etmediği yedi parça var. Bu, yardımın geldiğine dair bir plak değil. Gelmediğinde ne yapıldığına dair bir plak.
Dokuz parça, tek bir kafa
Bu plağın bütün metninde tek bir “she”, “her”, “we”, “us”, “you” ya da “your” yok. Bunu dokuz parçanın hepsinde denetledim.
Önceki iki albümden büyük bir fark bu. “Ann’s Harmony” ve “Pulse of Boundless Light”, aynı hikâyeyi sonunda buluşan iki sesle anlatıyordu. Burada buluşulacak kimse yok.
Bu yüzden bu final o ikisine benzemiyor. Liman da yok, yamaçtaki ikinci bir figür de. “My journey’s complete” var — yolculuğum tamamlandı. Tek başına, tanıksız.
Tek yöne elli bir dakika
Plak 51:44 sürüyor ve ancak sonundan bakınca görülen bir biçimi var. Dört parça aşağı, biri kırmak için, dördü yukarı. Orta, başlık parçasına düşüyor ve bu tesadüf değil.
Karışık çalma için bir plak değil. Dördüncü parça, öncesindeki üçü olmadan yalnızca iç karartıcı; sekizinci de dördüncü olmadan boş bir iddia. Biri ötekini ancak sırayla açıklıyor.
Bu dokuzunu bu yazılarla birlikte dinlediysen — umarım içlerinden bir şey duyduklarınla örtüşmüştür.
Plağın tamamını Spotify, Apple Music ve YouTube Music’te dinleyebilirsin.
Bu, “Shatter the Void” serisinin son yazısı. Dokuz parça, dokuz metin ve birinin tek başına yürümek zorunda olduğu bir yol.
Burada olduğun için teşekkürler.
Adam Smentoch
Dust Anthem projesinin yaratıcısı
